"Zo regenboog als het maar kan."

Pieter-Bas over een regenboogtaart op kantoor, waarom die details er wél toe doen, en hoe je zichtbaarheid niet alleen ziet maar ook voelt.

Zijn naam is Pieter-Bas, vrienden noemen hem PB, is 33 en woont met zijn twee katten Nami en Yuumi in het westen. Zijn familie is "zo regenboog als het maar kan zijn", en daar is hij "stiekem best wel een beetje trots op". Door de verschillende mensen en perspectieven om hem heen leerde hij hoe waardevol het is wanneer iedereen zichzelf kan zijn.

In zijn vrije tijd is hij het liefst in de rust van de natuur; wandelend in de Amsterdamse Waterleidingduinen of op het strand van Terschelling. Sinds februari werkt hij bij Alliander, waar hij collega's helpt hun werk leuker te maken door herhalend werk te automatiseren met RPA (robotic process automation). Een verhuizing naar het oosten staat binnenkort op de planning. Het aftellen is alvast begonnen.

Wat Pride
voor mij betekent

"Voor mij betekent het dichtbij jezelf blijven en je laten zien wie je in de kern bent, in al zijn kleuren", zegt Pieter-Bas. "Hoe mooi is het als mensen echt zichzelf kunnen zijn?" Tegelijk ziet hij de realiteit: "Het wordt in toenemende mate moeilijk. De maatschappij is steeds meer op het individu gericht, steeds minder tolerant naar alles wat niet binnen de lijntjes kleurt." Juist die diversiteit vindt hij een verrijking "van je eigen beeldvorming en kennis".

Hij ziet de samenleving snel verharden. Dingen worden volgens hem te makkelijk in een hokje geduwd – "als politiek links, of als woke" – en dat "leidt af van waar het eigenlijk om gaat".

"Het is belangrijk dat diversiteit en inclusiviteit zo breed mogelijk gedragen wordt. Vooral de tweede schil (allies) is misschien wel het belangrijkste. Dan de community zelf. Je op deze manier meer kleurtjes ertussenin."

Wie ik ben
– op het werk én daarbuiten

"Er is maar één PB", zegt hij met een glimlach wanneer je hem vraagt of er een verschil is tussen hem privé en op werk. Iconisch is de regenboogtaart die hij meeneemt naar het werk als hij weer jarig is geweest. "Een tikkeltje over de top, maar met een knipoog. Oud-collega's kijken er altijd naar uit – de taart is, naast superlekker, ook een symbool om met humor en luchtigheid de diversiteit binnen het team te vieren."

Gezien worden,
en anderen zien

Voor Pieter-Bas begint veiligheid bij kleine, zichtbare dingen. Zijn beste vriendin die óók voor Alliander werkt, zat hem lang "lekker te maken" met de Pride-keycord en de open, inclusieve cultuur. "Dat zij en een heleboel andere collega's een Pride-keycord dragen, voelt elke keer als ik op kantoor loop als een veilige en verwelkomde plek." Op zijn introductiedag viel hem dat meteen op. "Dat soort details doen ertoe. Je maakt het zichtbaar. En voelbaar. Ik ben blij om hier nu onderdeel van te zijn bij Alliander."

"Op een écht inclusieve plek ervaar je het meteen: "veilig en jezelf kunnen zijn – ook op de momenten dat het even schuurt." Van collega's vraagt hij dan ook niet veel: "Om zonder oordeel naar de ander te kijken, en te helpen waar nodig."

Dat de zorgen niet abstract zijn, weet hij uit eigen ervaring. Een paar jaar geleden liep hij midden in de nacht hand in hand met zijn toenmalige vriend door een uitgestorven Amsterdamse straat. "Er kwam één scooter voorbij, die stopte, spuugde in mijn gezicht en reed door. Heel triest." Hij maakt zich extra zorgen om vrouwelijke collega's, zeker samen met een andere vrouw, nu "er een hele beweging aan het ontstaan is dat mannen weer de ouderwetse man moeten zijn". Toch blijft hij vooruitkijken: "Ik hoop heel erg dat er weer een positieve omslag komt. Ik ben wel een beetje sceptisch – maar ik hoop op deze manier een steentje bij te dragen." En waar overtuiging en identiteit op gespannen voet staan, kiest hij voor het gesprek: "Als je daar respectvol met elkaar in gesprek kunt, is dat alleen maar winst." De harde grens ligt bij geweld.

Wat ik je
wil meegeven

Als hij één ding zou veranderen? "Ik denk dat er nog ruimte is om meer activiteiten te organiseren om diversiteit te vieren en te bewaken. Het is een groot goed waar we nu staan. Koester het, en breid het stap voor stap verder uit." Hij waardeert bovendien dat deze reeks van onderaf ontstaat en niet van bovenaf wordt opgelegd: "Dat is met meer gevoel, meer authenticiteit."

Zijn boodschap aan collega's? "Pak de ruimte en wees jezelf. Collega's, Alliander én jezelf profiteren er juist van. Het creëert een veilige plek – voor jou, maar ook voor de anderen met wie je samenwerkt."