"Ik val op mannen, vrouwen, en alles daartussenin."

Vicky over een baan die zó goed beviel dat ze terugkwam, met de motor naar Haarlem, en waarom een simpele check van anderen – "man of vrouw?" – precies goed voelt.

Vicky werkt binnen Onderhoud & Storingen, in het team van Liander Klant & Control. Daar verbetert ze processen om het werk "hopelijk leuker en makkelijker" te maken voor de collega's die de telefoon opnemen als klanten of monteurs bellen over storingen in ons net. Bijzonder detail: ze deed dit een tijd via een consultancybureau, en het werk beviel zo goed dat ze nu – na een jaartje te zijn weggeweest – vast in dienst is gekomen. Ze is 33, woont in Amsterdam en is naar eigen zeggen "eigenlijk altijd bezig". Ze rijdt op haar motor naar haar standplaats in Haarlem, zit in het bestuur van een burgerinitiatief dat een appartementencomplex bouwt in haar buurt, en organiseert het liefst van alles: spelletjesavonden, wijnproeverijen, festivals. En, in haar eigen woorden: "Ik val op mannen, vrouwen, en alles daartussenin!"

Wat Pride
voor mij betekent

"Pride voelt voor mij als thuiskomen", zegt Vicky. "Vanuit hier kan iedereen doen wat die wil – en vooral zijn wie die wil. Dit is de wereld waarin ik wil leven, en ik vind het heerlijk dat de rest van de wereld hier tijdens Pride grotendeels aan meedoet." Dat gevoel is voor haar het sterkst in haar eigen stad, ook op momenten dat ze naar events gaat zonder dat haar vrienden erbij zijn. "Dat vind ik altijd heel waardevol – en het is ook belangrijk om op de werkvloer te hebben."

Wie ik ben –
op het werk én daarbuiten

Binnen haar directe team is Vicky "heel erg zichzelf – hetzij iets meer gefilterd". Ze voelt zich vrij om haar mening te uiten en elk onderwerp aan te snijden. "Ik kleed me natuurlijk wat professioneler en vertel niet elk juicy detail van mijn leven, maar kan heel erg mezelf zijn. Dat is ook een van de redenen dat ik teruggekomen ben."

Op de bredere afdeling ligt dat net anders. "Hier heerst een vrij directe en soms botte cultuur. Ik voel me niet altijd prettig bij de grappen of opmerkingen." Ze is er mild over: "Gelukkig weet ik dat dit vaak meer uit onwetendheid stamt dan dat mensen echt bekrompen zijn. Toch wringt het als er vrouw- of queer-onvriendelijke grappen gemaakt worden."

Gezien worden,
en anderen zien

Een paar jaar geleden deelde Vicky haar verhaal tijdens Pride, groot te zien op het kantoor in Amsterdam Basisweg – foto en al, op een grote banner. "Het voelde erg voldoenend om mijn verhaal zo gedeeld te zien, en er het gesprek over te voeren." Er ontstond zelfs contact met oud-collega’s die ook in dat verzamelgebouw werkten, die haar ineens een appje stuurde. "Ik denk dat het belangrijk is om dat gesprek altijd op gang te houden, en te laten zien dat het nog steeds leeft." Wat ze fijn vindt in de omgang: als ze over een date vertelt, dat mensen even de check doen – "en is dit een man of een vrouw?" – in plaats van een aanname te doen.

Binnen haar directe team voelt ze zich al erg gezien. "Ze kennen me goed, houden rekening met dingen die mij energie kosten, kennen mijn eigenaardigheden en staan altijd open voor een andere mening." Van de andere teams waar ze mee samenwerkt zou ze vooral "wat minder grove humor" willen. “Maar dat is ook persoonlijke smaak.” Dat de veiligheid binnen Alliander er is, maar de zichtbaarheid minder, merkt ze ook: "Voor mij is het vooral aanwezig omdat ik er zelf actief naar op zoek ga. Ik denk niet dat Pride voor iedereen altijd zichtbaar is." Toen ze haar manager vertelde dat ze aan deze reeks meedeed, zei hij verrast dat hij niet eens wist dat ze bij de community hoorde. "Er zijn gewoon heel veel mensen die dat niet weten, als je het niet openlijk overal vertelt."2

Het verschil tussen inclusiviteit nastreven en écht bewerkstelligen, zit voor haar vooral in aanbod. "Het beschikbaar stellen van events, informatie en workshops geeft mij het gevoel dat een bedrijf inclusief is – vooral als het gericht is op bewustwording, zoals een workshop over neurodiversiteit op de werkplek." Diversiteit terugvinden in álle lagen van het bedrijf, dat is volgens haar wat een bedrijf moet nastreven, "maar het kan lastig zijn om écht te bewerkstelligen."

Wat ik je
wil meegeven

Als ze één ding mocht veranderen, kiest Vicky voor méér onderling begrip: "Dat iedereen beter wordt geïnformeerd en meegenomen in verschillende communicatie- en werkstijlen. Door bijvoorbeeld een training in neurodiversiteit of DISC standaard in de onboarding aan te bieden, zodat iedereen zichzelf en elkaar beter leert kennen." En met de spreekwoordelijke toverstaf wordt ze even abstract als oprecht: "Dan zou ik ervoor zorgen dat iedereen zich veilig en geaccepteerd voelt. Wat dat dan ook voor iemand persoonlijk inhoudt."

En haar boodschap aan collega's? "Zoek één of een paar mensen waar je je comfortabel mee voelt, en creëer daarmee een open sfeer. Die positieve sfeer wordt vervolgens heel aanstekelijk. En zo hebt je ook altijd iemand aan jouw kant staan."